Postulaty

W oparciu o wcześniejsze rozważania stawiam następujące tezy programowe, do realizacji których będę zmierzał:

1.    Składka korporacyjna

W środowisku panuje przekonanie, że obecna składka jest za wysoka, uwzględniając przyrost osób płacących składkę do faktycznych kosztów działalności warszawskiego samorządu. Od kilku lat na koncie izby warszawskiej są spore nadwyżki, ale dopiero teraz, w kampanii wyborczej, słychać zapowiedź obniżenia składki. Owszem, obniżenie składki jest potrzebne, ale podjęcie tej decyzji powinno być podparte zmianą polityki dystrybucji środków w Radzie. Decyzja o zmianie wysokości składki nie może wynikać także z czynników zewnętrznych (zbliżające się wybory), bowiem traci ona przymiot autentyczności i stanowi zwykły „chwyt wyborczy”. Uważam jednak, że wszystkie działania powinna cechować odpowiedzialność. Nie wskażę docelowej wysokości składki nie zapoznawszy się szczegółowo z finansami Izby. Obniżka musi uwzględniać planowane wydatki i koszty bieżącej działalności. Nie można narażać Izby na deficyt finansów tylko ze względu na toczącą się kampanię wyborczą. Wystrzegam się tego rodzaju retoryki, lecz zarazem zapowiadam audyt finansów Izby i większą transparentność w przedstawianiu poszczególnych wydatków.

2.    Siedziba

Z punktem pierwszym łączy się kwestia zmiany siedziby. Stoję na stanowisku, że największa Izba Adwokacka w Polsce zasługuje na swoją własną, godną i odpowiednią siedzibę. Obecny budynek nie jest naszą własnością i ORA comiesięcznie uiszcza czynsz najmu. Ta sytuacja musi się zmienić. Opowiadam się za porozumieniem z Naczelną Radą Adwokacką w celu znalezienia jednej, wspólnej siedziby, która pod wszystkimi względami spełni nasze oczekiwania. Stać nas na to.  Zarówno NRA, jak i nasza ORA, nie posiadają godnych siedzib. Wspólna siedziba ograniczy koszty. Jedna lokalizacja to przecież tak prozaiczne oszczędności jak jedna szatnia, węzły sanitarne, czy wspólne biuro podawcze. Koszty można znacząco ograniczyć, a na to pozwoli synergia obu organizmów.

3.    Szkolenia aplikantów

Zmiany w Warszawie są potrzebne. Musimy zmniejszyć liczebność grup aplikanckich do 25 osób, aby podnieść efektywność zajęć i pozwolić lepiej poznać się członkom poszczególnych grup. Jesteśmy też jedyną izbą, w której aplikanci nie zdają ustnych kolokwiów. Przeczy to postulatom Adwokatury o konieczności przywrócenia na egzaminie adwokackim części ustnej. Organizacja ustnego kolokwium nie jest prosta, ale wierzę, że sobie poradzimy. Kierownik szkolenia aplikantów otrzyma pełne wsparcie do tej operacji.

4.    Reakcja na zarządzenia w niektórych sądach

Obserwujemy rzecz niebywałą. Prezesi niektórych sądów rejonowych wydają zarządzenia ograniczające dostęp stron i ich pełnomocników do akt spraw. To tak daleko idące naruszenie uprawnień stron, że w przypadku możliwości jakie daje funkcja dziekana ORA nie wyobrażam sobie braku zdecydowanej reakcji organów samorządowych. Z nieznanych mi przyczyn powyższe zarządzenie nie spotkało się z odpowiednią reakcją, mimo, że PT Koleżanki i Koledzy skarżą się także na inne utrudnienia w wykonywaniu zawodu. Uważam, że tego rodzaju zarządzenia są bezprawne, i jako takie, muszą być zwalczane wszelkimi dostępnymi metodami: od prób uzyskania zmian tych zarządzeń, poprzez interwencje w jednostkach nadrzędnych, skończywszy na interwencji w resorcie, RPO, a w braku efektów, przy wykorzystaniu środków masowego przekazu. Jestem przekonany, że to się da zrobić. Potrzebna jest tylko odpowiednia determinacja. Mój głęboki niepokój budzi też praktyka odmawiania spotkań przewodniczących wydziałów z pełnomocnikami stron (w sądach zlikwidowano dyżury przewodniczących wydziałów). Musimy naprawić relacje z sądami i przywrócić wzajemne zaufanie. W innym przypadku barier będzie coraz więcej, ze szkodą dla nas i naszych Klientów.

5.     Integracja środowiska

Niewielkich zmian, stricte organizacyjnych, wymaga też Program Doskonalenia Zawodowego, w zakresie, w jakim może pomagać w integracji naszego środowiska. Zajęcia mogłyby być dzielone krótką przerwą (np. kawową), podczas której ich uczestnicy mieliby czas na wymianę poglądów i wzajemne poznanie. Koszt bardzo niewielki, sprowadzający się do wystawienia termosów z kawą czy herbatą. Zajęcia można by dodatkowo wzbogacić o wykładowców spoza środowiska adwokackiego.

6.   Lekarz sadowy

Sposób, w jaki traktowani są warszawscy adwokaci jest nie do przyjęcia. Stanie w kolejce do lekarza sądowego prowadzi do sytuacji, że wielu chorych kolegów-adwokatów woli pójść na rozprawę ryzykując swój stan zdrowia i możliwe niekorzystne rozstrzygnięcie. To niedopuszczalne. Trzeba mieć sporo zdrowia i cierpliwości, aby legalnie chorować. Uważam, że ORA powinna niezwłocznie podpisać umowę z kilkoma lekarzami sądowymi i umożliwić kolegom zamawianie wizyt domowych.

7.   Ulgi dla matek i dla osób przewlekle chorych

Odpowiedzialna organizacja jaką jest rada adwokacka musi także działać w sposób odpowiedzialny. Nie jest niczym uzasadnione, aby koleżanki, które przebywają na urlopie macierzyńskim czy wychowawczym, ponosiły koszty składki korporacyjnej, skoro i tak, w tym czasie, nie korzystają z infrastruktury izbowej. Uważam, że Adwokatura warszawska powinna w ten sposób włączyć się w akcje pomocy małżeństwom, które decydują się na dzieci. W ramach wdrażania polityki odpowiedzialności społecznej Adwokatury zaproponuję, aby matki były zwolnione z obowiązku uiszczania składki korporacyjnej na czas urlopu, jeśli na taki się zdecydują. Uważam, ze zaoszczędzone pieniądze bardziej przydadzą się w ich rodzinie, niźli w samorządzie. Powyższe odnosi się do osób przewlekle chorych, które w trakcie choroby nie wykonują zawodu. Zwolnienie takich osób z ciężaru płacenia składki jest dla mnie oczywiste.

 8.   Problem art. 87 kpc

Adwokaci skarżą się na wysyp pseudo-mecenasów, którzy działają w oparciu o art. 87 kpc i dezinformując Klientów, przedstawiają się jako „mecenasi”. Należy niezwłocznie podjąć kroki, aby przeciwdziałać tego typu zachowaniom. Można np. rozwiesić plakaty w sądach, prokuraturach czy urzędach informujące o tym jak sprawdzić, kto jest adwokatem. W  mniejszych ośrodkach należałoby wręcz wywiesić listy kancelarii. Koszty takiego przedsięwzięcia są znikome, a efekt gwarantowany.

9.   Stop ulotkom

Każdy z warszawskich adwokatów od lat widzi, że pod sądami dystrybuowane są ulotki reklamujące nachalnie usługi prawnicze i adwokackie. Niejednokrotnie ulotki te wręczają osoby będące pod wpływem alkoholu. Uważam, ze bierność organów izby w tej sprawie jest niedopuszczalna. To jest piractwo adwokackie, które należy zwalczać i bezwzględnie ścigać nieuczciwych kolegów, którzy to firmują. Kolportaż ulotek krzywdzi uczciwych adwokatów i na to nie może być dalszego przyzwolenia ze strony władz izby.

 10. Działania na rzecz młodszych kolegów.

Będę aktywnie szukał możliwych płaszczyzn współpracy starszych Kolegów z młodszymi. Zapowiadam:

  •   stworzenie w pozostałych jeszcze lokalach Izby zaplecza biurowego (gabinety, sale spotkań), z którego (za niewielką opłatą) będą mogli korzystać młodsi adwokaci, co z pewnością pomoże im wystartować w ich karierze zawodowej. Będą mogli korzystać ze skrzynek adresowych i oprogramowania prawniczego. Jeśli będzie zapotrzebowanie, Izba może wynajmować większe lokale i je udostępniać  Kolegom po stawkach pokrywających koszty,
  • wspólne, dedykowane integracji szkolenia wewnętrzne, które pozwolą połączyć doświadczenie starszych oraz energię i pomysłowość młodszych,
  •  opracowanie listy chętnych do prowadzenia spraw z urzędu, ponieważ obecnie wielu adwokatów nie chce się nimi zajmować, a z kolei inni domagają się ich przydziału, lista zapewni również transparentność przydziału spraw cywilnych z urzędu,
  •  zwiększenie udziału młodszych Koleżanek i Kolegów w organach samorządu, samorządowych komisjach i kołach, przydzielenie im bardziej odpowiedzialnych funkcji i zadań,
  • powrót do roli Adwokatury jako ostoi praw i wolności obywatelskich. Uważam bowiem, że zapis art. 1 ust. 1 Prawa o adwokaturze zobowiązuje, należy zachęcić Adwokatów do występowania na rzecz poprawy jakości prawa – wierzę, że uaktywni to młodszych Kolegów, stworzy im szansę pokazania się, a całej Adwokaturze pomoże zwiększyć wiarygodność. Nie możemy sobie pozwolić na to, aby nie wykorzystać odpowiednio energii i zapału młodszych adwokatów.

Zapraszam Państwa do udziału w tworzeniu dalszych postulatów programu, który zostanie rozbudowany o Państwa sugestie. Chętnych do dyskusji proszę o kontakt.

Comments are closed.